معاون محترم توسعه، پشتیبانی و مدیریت منابع در مورد رویکردهای توسعه زیرساختی مطرح کرد: از اخذ مجوز زمین تا بهره‌برداری؛ گام‌های راهبردی برای احداث پردیس بین المللی  دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی

۰۸ مهر ۱۴۰۵ | ۱۱:۰۷ کد : ۸۶۴ اخبار و رویدادها
تعداد بازدید:۵۶
معاون محترم توسعه، پشتیبانی و مدیریت منابع در مورد رویکردهای توسعه زیرساختی مطرح کرد: از اخذ مجوز زمین تا بهره‌برداری؛ گام‌های راهبردی برای احداث پردیس بین المللی  دانشگاه بین المللی مذاهب اسلامی

دکتر حیدری: یکی از مهم‌ترین دستاوردهای اخیر دانشگاه در حوزه توسعه زیرساختی، فراهم شدن امکان واگذاری زمینی با حداقل مساحت ۳ هزار و ۵۰۰ متر مربع در منطقه ۲۲ تهران برای احداث پردیس بین‌المللی دانشگاه است. این موضوع با مساعدت استانداری تهران و وزارت راه و شهرسازی و در نتیجه پیگیری‌های مستمر دانشگاه به نتیجه رسیده است. تحقق چنین موضوعی، حاصل یک اقدام مقطعی یا صرفاً پیگیری یک معاونت نیست؛ بلکه نتیجه همت عالی و تلاش جمعی هیئت رئیسه، حمایت و پیگیری جدی ریاست محترم دانشگاه و همکاری بخش‌های مختلف دانشگاه است که در کنار تعامل و همراهی دستگاه‌های اجرایی، این مسیر را به نتیجه رساند.

درگفت‌وگوی روابط عمومی دانشگاه با سرکار خانم دکتر حیدری، معاون محترم توسعه، پشتیبانی و مدیریت منابع، به بررسی استراتژی‌های نوسازی زیرساخت‌ها و تحول دانشگاه به سمت نسل‌های سوم و چهارم می‌پردازیم. محور اصلی این مصاحبه، تبیین رویکردی است که در آن توسعه فیزیکی را در خدمت مأموریت‌های علمی و بین‌المللی می‌بیند. تشریح جزئیات دستاورد راهبردی تأمین زمین برای احداث «پردیس بین‌المللی دانشگاه در تهران» یکی از مهمترین اقدامات اخیر است پروژه‌ای که به‌عنوان بستری برای تقویت برند بین المللی دانشگاه، تسهیل گفت‌وگوهای بین‌المذاهبی و ایجاد محیطی نوآورانه برای اساتید و دانشجویان در قلب پایتخت طراحی شده است.

مشروح این گفت وگو را در ادامه می خوانید:

س: سرکار خانم دکتر حیدری، اگر بخواهیم درباره رویکرد معاونت توسعه و پشتیبانی در سال جاری صحبت کنیم، اولویت‌های شما برای ارتقای زیرساخت‌های فیزیکی و رفاهی دانشگاه بر چه اساسی تعریف شده است؟

ج: رویکرد ما در معاونت توسعه، پشتیبانی و مدیریت منابع این است که توسعه دانشگاه را صرفاً به توسعه ساختمان و امور فیزیکی محدود نکنیم؛ بلکه زیرساخت‌ها را در خدمت مأموریت علمی، آموزشی و بین‌المللی دانشگاه ببینیم. بر همین اساس، اولویت‌های ما بر مبنای نیازهای واقعی، میزان اثرگذاری و امکان تأمین منابع تعریف شده است. تلاش کرده‌ایم ابتدا نیازهای دانشگاه را در مرکز و شعب به‌صورت دقیق شناسایی کنیم و سپس پروژه‌هایی را در اولویت قرار دهیم که بیشترین تأثیر را بر کیفیت آموزش و پژوهش، رفاه دانشجویان و همکاران و افزایش بهره‌وری دانشگاه داشته باشند.

در حوزه فیزیکی، بهسازی و تجهیز ساختمان‌ها، توسعه فضاهای آموزشی و پژوهشی و تقویت زیرساخت‌های شعب را دنبال می‌کنیم و در حوزه رفاهی نیز موضوعاتی مانند تغذیه دانشجویان، مسکن و بهبود شرایط کاری همکاران مورد توجه قرار گرفته است. البته این اقدامات در چارچوب یک رویکرد کلان در هیئت رئیسه دانشگاه دنبال می‌شود و حمایت و نگاه توسعه‌محور ریاست محترم دانشگاه و اعضای هیئت رئیسه نقش مهمی در تعیین اولویت‌ها و پیشبرد این برنامه‌ها داشته است. هدف ما این است که منابع محدود دانشگاه را به‌گونه‌ای مدیریت کنیم که بیشترین ارزش و اثر را برای دانشگاه ایجاد کند.

س: در دنیای امروز، دانشگاه‌ها از حالت سنتی خارج شده و به سمت «دانشگاه‌های نسل سوم و چهارم» می‌روند؛ نقش معاونت توسعه در فراهم کردن بستر این تحول چیست؟

ج: تحول دانشگاه به سمت نسل سوم و چهارم، فقط یک تحول آموزشی نیست؛ بلکه به تغییر در زیرساخت، فناوری، شیوه مدیریت و حتی محیط دانشگاه نیاز دارد. معاونت توسعه وظیفه دارد بستر این تحول را فراهم کند. اگر قرار است دانشگاه به سمت نوآوری، فناوری، ارتباط مؤثرتر با جامعه و توسعه فعالیت‌های بین‌المللی حرکت کند، باید زیرساخت‌های لازم از ابتدا متناسب با این رویکرد طراحی شوند.

به همین دلیل، در کنار توسعه فضاهای فیزیکی، موضوعاتی مانند تحول دیجیتال، هوشمندسازی فرآیندها، تقویت زیرساخت فناوری اطلاعات، توسعه کتابخانه و منابع الکترونیکی و ایجاد فضاهای مناسب برای فعالیت‌های نوآورانه و خلاقانه را دنبال می‌کنیم. برای ما، ساختمان دانشگاه صرفاً محل استقرار کلاس و اتاق اداری نیست؛ بلکه باید محیطی برای یادگیری، تعامل، خلاقیت، پژوهش و ارتباط با جامعه باشد. این نگاه البته حاصل یک تصمیم فردی نیست و در چارچوب سیاست‌های هیئت رئیسه و با تأکید ریاست محترم دانشگاه بر حرکت به سمت یک دانشگاه پویا، روزآمد و اثرگذار دنبال می‌شود.

س: توسعه زیرساختی معمولاً با چالش‌های بودجه‌ای و اداری زیادی همراه است. شما برای تأمین منابع مالی و جلب حمایت‌های لازم، از چه استراتژی‌هایی در مدیریت منابع استفاده کردید؟

ج: محدودیت منابع، واقعیتی است که تقریباً همه دانشگاه‌ها با آن مواجه هستند؛ بنابراین نمی‌توان توسعه را صرفاً به افزایش بودجه عمومی وابسته کرد. در معاونت توسعه تلاش کرده‌ایم از مدیریت منابع حرکت کنیم، یعنی در کنار کنترل و مدیریت هزینه‌ها، ظرفیت‌های مختلف برای تأمین منابع جدید را نیز شناسایی و فعال کنیم. پیگیری اعتبارات ملی و استانی، استفاده از ظرفیت مسئولیت اجتماعی دستگاه‌ها، توسعه درآمدهای اختصاصی در چارچوب قوانین و همچنین تعامل مستمر با دستگاه‌های اجرایی و نهادهای مرتبط، بخشی از این رویکرد است.

برای نمونه، در موضوع بهسازی و تجهیز شعب دانشگاه، با پیگیری انجام شده و حمایت مسئولان ذی‌ربط، از ظرفیت مسئولیت اجتماعی وزارت نفت استفاده شد و اعتبار قابل توجهی برای شعب اختصاص یافت که در حال جذب است. نکته مهم این است که در این مسیر، هم‌افزایی میان بخش‌های مختلف دانشگاه و حمایت هیئت رئیسه، به‌ویژه ریاست محترم دانشگاه بسیار تعیین‌کننده بوده است. بسیاری از این دستاوردها حاصل پیگیری یک فرد نیست؛ بلکه نتیجه یک تلاش جمعی و همت عالی در سطح مدیریت دانشگاه و تعامل مستمر با دستگاه‌های خارج از دانشگاه است.

س: در مسیر گسترش فضای آموزشی و پژوهشی دانشگاه، چه معیارهایی را برای شناسایی نقاط استراتژیک توسعه در نظر داشتید؟

ج: معتقدم که توسعه فیزیکی نباید صرفاً به معنای افزایش متراژ باشد. هر فضای جدید باید بخشی از یک برنامه مشخص و بلندمدت برای دانشگاه باشد. در شناسایی نقاط استراتژیک، عواملی مانند دسترسی، موقعیت جغرافیایی، ظرفیت توسعه آتی، نزدیکی به مراکز علمی و فرهنگی، امکان ایجاد زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی و ظرفیت بین‌المللی دانشجویان و استادان آن است، به‌گونه‌ای پیش برود که هزینه‌ تمام‌شده توسعه و قابلیت‌های بین‌المللی شدن مورد توجه قرار گیرد.

از این منظر، تهران جایگاه ویژه‌ای دارد؛ زیرا دانشگاه با توجه به مأموریت بین‌المللی خود، نیازمند فضایی در مرکز است که بتواند فعالیت‌های آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و بین‌المللی آن را پشتیبانی کند. در کنار آن، تقویت شعب دانشگاه در استان‌ها نیز متناسب با نیازها و ظرفیت‌های هر منطقه دنبال می‌شود. بنابراین نگاه ما ایجاد یک توسعه پراکنده نیست، بلکه تلاش داریم شبکه‌ای منسجم و هدفمند از فضای دانشگاهی، متناسب با مأموریت دانشگاه ایجاد کنیم.

س: خبر بسیار مهمی که اخیراً مطلع شدیم، اخذ مجوز زمین برای احداث «پردیس بین‌المللی دانشگاه در تهران» است. از جزئیات این دستاورد مهم و اهمیت راهبردی آن بفرمایید.

ج: بله، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای اخیر دانشگاه در حوزه توسعه زیرساختی، فراهم شدن امکان واگذاری زمینی با حداقل مساحت ۳ هزار و ۵۰۰ متر مربع در منطقه ۲۲ تهران برای احداث پردیس بین‌المللی دانشگاه است. این موضوع با مساعدت استانداری تهران و وزارت راه و شهرسازی و در نتیجه پیگیری‌های مستمر دانشگاه به نتیجه رسیده است. لازم می‌دانم در اینجا تأکید کنم که تحقق چنین موضوعی، حاصل یک اقدام مقطعی یا صرفاً پیگیری یک معاونت نیست؛ بلکه نتیجه همت عالی و تلاش جمعی هیئت رئیسه، حمایت و پیگیری جدی ریاست محترم دانشگاه و همکاری بخش‌های مختلف دانشگاه است که در کنار تعامل و همراهی دستگاه‌های اجرایی، این مسیر را به نتیجه رساند.

اهمیت این موضوع برای دانشگاه بسیار فراتر از در اختیار داشتن یک قطعه زمین است. دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی با توجه به مأموریت ویژه خود در حوزه تقریب مذاهب و گفت‌وگوی علمی و فرهنگی، نیازمند زیرساختی متناسب با این مأموریت است. این زمین می‌تواند نقطه آغاز شکل‌گیری پردیسی باشد که در آینده ظرفیت‌های آموزشی، پژوهشی، بین‌المللی و فرهنگی دانشگاه را در یک مجموعه منسجم گرد هم آورد. در واقع، می‌توان گفت این زمین، بستر فیزیکی تحقق بخشی از افق بلندمدت دانشگاه را فراهم کرده است.

س: این پردیس بین‌المللی قرار است چه جایگاهی در ارتقای برند دانشگاه در سطح جهانی داشته باشد و چه امکاناتی را برای دانشجویان و اساتید فراهم کند؟

ج: هدف ما این نیست که صرفاً یک ساختمان جدید احداث کنیم؛ بلکه می‌خواهیم پردیس بین‌المللی، متناسب با هویت و مأموریت دانشگاه طراحی شود. این پردیس در افق مورد نظر می‌تواند شامل فضاهای آموزشی و پژوهشی روزآمد، کتابخانه و زیرساخت‌های دیجیتال، فضاهای برگزاری همایش‌ها و نشست‌های بین‌المللی، مراکز مطالعاتی و پژوهشی، امکانات فرهنگی و دانشجویی و فضاهایی برای تعامل استادان و دانشجویان داخلی و خارجی باشد.

همچنین از ابتدا باید موضوعاتی مانند هوشمندسازی، بهره‌وری انرژی، فناوری‌های نوین و انعطاف‌پذیری فضاها در طراحی آن مورد توجه قرار گیرد. اما مهم‌تر از همه، این پردیس باید محلی برای تولید و تبادل دانش، گفت‌وگوی علمی و فرهنگی، تعامل میان پیروان مذاهب و ارتباط دانشگاه با مراکز علمی و دانشگاهی جهان باشد. بنابراین اگر این پروژه را به‌درستی پیش ببریم، پردیس بین‌المللی صرفاً یک پروژه عمرانی نخواهد بود، بلکه به یکی از زیرساخت‌های اصلی برای تحقق مأموریت بین‌المللی دانشگاه تبدیل می‌شود.

س: در نهایت، چشم‌انداز شما برای مراحل بعدی (از زمین تا بهره‌برداری) چیست و متقاضیان و جامعه دانشگاهی در چه بازه زمانی می‌توانند شاهد تحقق این رویای بزرگ باشند؟

ج: آنچه امروز به آن دست پیدا کرده‌ایم، پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز یک مسیر بزرگ‌تر است. در مرحله بعد، مطالعات و طراحی جامع پردیس، تعیین نیازهای فیزیکی و عملکردی، برآورد دقیق هزینه‌ها و تدوین مدل تأمین مالی پروژه را دنبال خواهیم کرد. پس از آن نیز اجرای پروژه به‌صورت مرحله‌بندی انجام خواهد شد. تلاش ما این است که پروژه را به‌گونه‌ای طراحی کنیم که فازهای مختلف آن قابلیت بهره‌برداری مستقل داشته باشند و دانشگاه بتواند به‌تدریج از ظرفیت‌های ایجاد شده استفاده کند.

طبیعتاً پروژه‌ای با این ابعاد نیازمند منابع قابل‌توجه و همراهی دستگاه‌های مختلف است و نمی‌خواهیم بدون پشتوانه کارشناسی، زمان‌بندی غیرواقعی اعلام کنیم. پس از نهایی شدن مطالعات و مدل تأمین مالی، می‌توان زمان‌بندی دقیق‌تری ارائه کرد. اما آنچه برای من بسیار مهم است این است که این پروژه امروز دیگر صرفاً یک مطالبه یا یک ایده نیست؛ زمین آن فراهم شده و مسیر اجرایی آن آغاز شده است. با توجه به عزم و اراده هیئت رئیسه و حمایت ویژه ریاست محترم دانشگاه، امیدواریم با ادامه همین همدلی، شاهد تبدیل این ظرفیت به پردیسی در شأن دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی باشیم. این پروژه متعلق به یک دوره مدیریتی خاص نیست، بلکه سرمایه‌ای برای آینده دانشگاه و نسل‌هاست.

 


نظر شما :