ضرورت گذار از پژوهشهای «موضوعمحور» به «مسئلهمحور» در دانشگاه مذاهب اسلامی
در دومین نشست معاونت پژوهشی دانشگاه که با حضور اعضا در دفتر معاونت در تاریخ ششم مهرماه ۱۴۰۵ برگزار شد، بر ضرورت تغییر پارادایم پژوهشی از مدلهای «موضوعمحور» (انتزاعی) به «مسئلهمحور» (کاربردی) تأکید شد.
معاونت محترم پژوهشی دانشگاه با نقد روند فعلی، پرسش بنیادین جلسه را چنین مطرح کرد: «آیا خروجیهای علمی دانشگاه گرهی از مشکلات جامعه میگشاید یا صرفاً به انباشتِ آثار مکتوب منجر میشود؟» طبق تحلیلهای ارائه شده، بسیاری از پژوهشهای کنونی تنها به توصیف نظری یک پدیده میپردازند، بدون آنکه هدفشان حل یک بحران اجتماعی باشد.
این رویکرد، علاوه بر فاصله انداختن میان دانشگاه و جامعه، منجر به اتلاف منابع انسانی و مالی میشود. تفاوت دو رویکرد:
پژوهش موضوعمحور: تمرکز بر بررسیهای کلی و انتزاعی (مانند بررسی نظری وحدت) که اغلب فاقد کاربرد عملی است.
پژوهش مسئلهمحور: شناسایی یک نیاز واقعی (مانند نقش پیوندهای اجتماعی در تقویت وحدت عملی) و ارائه راهکارهای اجرایی.
در این راستا، حوزههایی نظیر وحدت میان مذاهب، مسائل زنان و چالشهای زیستمحیطی به عنوان عرصههای استراتژیک برای پژوهشهای مسئلهمحور تعیین شدند. همچنین مقرر شد بخشهای مختلف معاونت پژوهشی، اولویتهای خود را بر محورهای زیر بازنگری کنند:
۱. ترجیح کیفیت و اثرگذاری علمی بر کمیتِ آثار.
۲. ایجاد بسترهای ترویجی برای معرفی پژوهشهای کاربردی.
۳. تغییر نقش دانشگاه از «تولیدکننده متن» به «حلکننده مسئله».
در پایان نشست هم گزارش عملکرد واحدهای مختلف معاونت پژوهشی مورد بررسی و بر لزوم تدوین مسیرهای جدید برای ارتقای جایگاه علمی دانشگاه تأکید شد.
نظر شما :