جدیدترین اخبار :
  • دیدار حضرت حجت الاسلام دکتر طاهری معاون محترم امام جمعه معزز زاهدان از واحد زاهدان دانشگاه مذاهب اسلامی
  • نماینده محترم مردم استان گلستان در مجلس خبرگان رهبری: تمامی ارگان ها و مدیران استان های شمالی باید در راستای اهداف ارزشمند دانشگاه مذاهب اسلامی کمک کنند
  • دکتر مختاری در معارفه مدیران گروه های آموزشی دانشگاه: ان شاءالله فصل جدیدی در تحول برنامه های آموزشی و محتوایی دانشگاه را شاهد باشیم/ضرورت تغییر و تحول سرفصل‌های درسی دانشگاه مذاهب اسلامی
  • نشست "تحلیل قیام امام حسین علیه السلام" با حضور رئیس دفتر نمایندگی ولی فقیه درامور اهل سنت استان هرمزگان برگزار شد
  • انتصاب مدیران جدید گروه‎های آموزشی دانشگاه مذاهب اسلامی برای مدت 2 سال با حکم ریاست دانشگاه

پایان نامه "چیستی، مبانی و دستاوردهای انصاف در قرآن و نهج البلاغه" 19 تیرماه دفاع می شود/ چکیده

تاریخ اطلاعیه : 98/04/18 | تعداد بازدید :315

جلسه دفاعیه پایان نامه « آقای مهدی کاشفی» دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد، رشته  علوم قران و حدیث روز  چهارشنبه مورخ 19 تیر از ساعت 16 در سالن جلسات دانشگاه مذاهب اسلامی برگزار می گردد.

 عنوان پایان نامه:

چیستی، مبانی و دستاوردهای انصاف در قرآن و نهج البلاغه

استاد راهنما  آقای دکتر غضنفری

استاد مشاور: آقای دکتر فقهی زاده

استاد داور: آقای دکتر شریعتی

چکیده:

انصاف در لغت و اصطلاح به‌معنای دادن حقِ برابر از جانب خویش و مخالف ستم و خودکامگی است. عدم شناخت دقیق انصاف، انسان را به‌خودمحوری می‌کشاند؛ رفتار خودمحورانه نیز (به‌ویژه از طرف متصدیان مناصب مهم) مسبب خروج از حق و واردشدن به‌ عرصۀ ستم و بی‌عدالتی است که ریشۀ امنیت، آرامش و آسایش جامعه را می‌خشکاند. از نظر ماهوی انصاف یک فضیلت اخلاقی نفسانی برخاسته از عقل و در نگاه کارکردی، حق‌محور و ضامن اجرای عدالت و ادای حقوق به‌گونۀ کامل و برابر است. معیار رعایت انصاف وجدان اخلاقی است که سبب می‌شود انسان در برخورد خود با دیگران، خود را جای‌گزین دیگران فرض‌کرده، بر اساس وجدان اخلاقی خود آنچه را برای خود می‌پسندد برای آن‌ها نیز بپسندد. انصاف براساس کاربرد در حوزه‌های مختلف به دودستۀ انصاف در گفتار و انصاف در رفتار و بر اساس صاحبان حقوق به سه حوزۀ انصاف با خویش؛ انصاف با خدا و انصاف با خلق قابل تقسیم است. مهم‌ترین مفهوم مرتبط با انصاف، عدالت است که این دو رابطۀ عموم و خصوص مطلق را دارند؛ به‌ این معنا که عدالت مفهومی کمی و کیفی است و انصاف تنها یک خصلت کمی و یک ویژگی درونی است، در حالی‌که عدالت یک خصلت برونی در حوزه‌های گوناگون می‌باشد. مهم‌ترین قلمرو انصاف با توجه به عظمت صاحب حق و سختی ادای آن و بزرگی حق، قابل شناسایی است که براساس متون دینی، قلمرو سیاست دانسته شده است؛ زیرا حق والی بر مردم و حق مردم بر والی از بزرگ‌ترین حقوق است و قدرت نیز بیشترین ظرفیت ستم و بی‌انصافی را درخود دارد که در کل قلمرو انصاف را می‌توان در عدالت اجتماعی جستجوکرد که در قرآن کریم واژه‌های قریب‌المعنای عدالت همچون قسط، احسان و بر نیز به انصاف اشاره دارند. مبدأ، معاد، اطاعت از خدا، پیامبر و اولی‌الامر، حجیت ظاهر قرآن و روایات مستند، تعیین حق خدا و مردم و عدالت اجتماعی جایگاه مبنایی انصاف در قرآن کریم و نهج‌البلاغه را دارند. اسلام که دینی اخلاقی و فضیلت محور است؛ از این جهت که انصاف عامل برپایی عدالت و رعایت حقوق در جامعه است، و بی‌انصافی ستم را در آن رواج می‌دهد، جایگاه رفیعی برای انصاف قرار داده‌است. دستاوردهای انصاف در آسایش و آرامش، الفت و دوستی، رحمت و مغفرت الهی، تربیت نفس و ... است که در صورت عدم رعایت آن بدبینی، از هم گسیختگی جامعه، ناامیدی و.. را با خود خواهد داشت که تقویت ارتباط انسان با خداوند، تقویت شناخت انسان از جایگاه خود در هستی، عمل به دستورات اخلاقی در ارتباط با دیگران، می‌توانند به عنوان راهکارهایی دست‌یابی به انصاف نقش ایفا کنند.

آرشیو اخبار
سامانه پیامکی و ایمیل

بازگشت به ابتدا